Η απαξίωση της παιδείας δεν ξεκίνησε από τις καταλήψεις, ακριβώς το αντίθετο έγινε, οι καταλήψεις είναι αποτέλεσμα της απαξίωσης της παιδείας. Όταν η εκπαίδευση γίνεται κρεατομηχανή δεν φταίνε τα παιδιά αλλά όλοι οι υπόλοιποι. Πριν σχολιάσουμε τους μαθητές ας τους ακούσουμε πρώτα.
Εξάλλου ποιοι είμαστε εμείς που θα πούμε το παραμικρό για τα παιδιά;
Είμαστε αυτοί που δεν αντιδρούμε (ενδεικτική λίστα):
1) Όταν η κυβέρνηση δεν υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον αλλά υπουργός υπερασπίζεται τον κατηγορούμενο.
2) Όταν οι μαθητές στα δημόσια σχολεία δεν έχουν καθηγητές μέχρι τον Νοέμβρη σε κάποιες περιοχές και ίσως για ολόκληρη την σχολική χρονιά σε άλλες.
3) Όταν βουλευτές να ξεχνάνε να δηλώσουν δάνεια, σπίτια, εισοδήματα, στο Ποθεν εσχες.
4) Όταν ένας άνθρωπος δουλεύει 10-12 ώρες την μέρα για 500€ επειδή δεν υπάρχει έλεγχος απο το κράτος.
5) Όταν κάποιοι δεν επιτρέπουν να πάνε φαγητό/προμήθειες σε ασυνόδευτα προσφυγόπουλα – μετανάστες.
Κλπ κλπ κλπ η λίστα είναι ατελείωτη…
Όταν λοιπόν όλα τα παραπάνω επιτρέπουμε να συμβαίνουν δεν έχουμε το ηθικό ανάστημα να πουμε σε ένα παιδί γιατί χάλασε ένα θρανίο. Θα πρέπει να σταθούμε διπλά του να διεκδικήσουμε μαζί του ένα καλύτερο αύριο για το ίδιο και τα υπόλοιπα παιδιά και μέσα από την διαδικασία αυτή θα κατανοήσει οτι δεν θα χρειαστεί να προκαλέσει άλλες φθορές.
Θα μου πείτε υπάρχουν παιδιά που το κάνουν για χαβαλέ και για να χάσουν μάθημα. Θα σας πω έχετε δίκιο. Υπάρχουν όμως και τα παιδιά που έχουν φλόγα και θέληση για ένα καλύτερο αύριο και θέλουν να παλέψουν για αυτό.
Δεν θα σταθούμε απέναντι τους , προτιμότερο να τα βοηθήσουμε να έχουν ένα καλύτερο αύριο.
Dimitris Christopoulos 